سالمندی، دوران سرزندگی، اراده و عزت اجتماعی
دوران سالمندی، دوران خوشه چینی از خرمن یک عمر تلاش و کوشش فرزندان آدم است، دوران آرامش و آسایش، دوران استراحت در سایه سار درخت بارور زندگی.
سالمندی، دوران برداشت کشته های پیشین و تناول از ثمرات عمر گران است.
سالمندی، زمانه به در کردن خستگی حاصل از سال های پر مرارت زندگانی و لختی آسودن در پی سالیان سال کوشیدن است.
و سالمندی، دوران سرزندگی است.
و این همه میسر نیست جز داشتن تنی سالم و روانی سالم تر و این مهم نیز میسر نیست جز داشتن سبک زندگانی سالم.
و براستی که اگر این همه خوبی و زیبایی را خواهانیم، راهی نیست جز تغییر شیوه های زندگانی و آموختن و به عمل در آوردن شیوه های زندگانی سالم.
سالمندان، مظهر اراده اند، اراده هایی آهنین، اراده هایی پولادین، اراده هایی از برای ساختن فردایی بهتر از برای خود و از برای فرزندان و از برای تمامی آنان که دوست شان دارند.
و سالمندی، ادامه همان عزت و اقتداری است که یکایک مردان و زنان این آب و خاک از پیش داشته اند، دورانی برای احترام، دورانی از پی عزت و دورانی از برای تکریم بیش از پیش پدران و مادران سپید موی.
و براستی که سالمندی، دوران سرزندگی، اراده و عزت اجتماعی است و بر ما یکایک فرزندان این خاک اهورایی است که حرمت سالمندان را پاس داریم و تلاش خستگی ناپذیر آنان را ارج نهیم.
ديرزماني بود كه اندر انديشه آفرينش نشریه ای بودم از براي آگاهي مردمان از آنچه بر پیران اين سرزمين ميرود و اين مهم دست نداد تا اينكه به لطف مهربان آفريدگار جهانيان اندر آستانه فرخنده روز جهاني سالمند(برابر با يكم اكتبر2009 و نهمين روز از ماه مهرگان1388)توفيق رفيق راهم شد تا به ياد دو نازنين پيري كه همه هست و نيستم از آنان است و اينك سالياني است كه از فيض حضورشان و از گرماي پر مهر دستان ملكوتي شان محرومم - نازنين پدر و مهربان عمه ام- و مادر خوبم -كه عمرش دراز باد- اين وبلاگ را پيشكش نمايم به تمامي فرزانه پيران اين ملك آريايي و همه آنان كه اندر انديشه اين عزيزان اند و اندر پي فرصتي تا حرمت شان پاس دارند و اندر خدمت شان بكوشند.