طب سالمندی پیر فرزانه

بدیهی است که برای پاسخ به این پرسش بایستی از جهات گوناگون به موضوع نگریست و دلایل متعددی برای این توجه وجود دارد که برخی از مهمترین این دلایل عبارتند از:

۱-جمعیت سالمندان در جهان امروز، به سرعت در حال زیاد شدن است، به طوری که مثلا در سال 1950 در کل جهان 200 میلیون سالمند وجود داشت در حالی که  امروزه بیش از 600 میلیون نفر از جمعیت جهان را افراد بالای شصت سال تشکیل می دهند و پیش بینی می شود تا سال 2050 نزدیک به 2 میلیارد نفر از ساکنان این کره خاکی، سالمندان خواهند بود.

۲- سالمندان گروهی هستند که به دلیل وضعیت خاص فیزیکی و شرایط ویژه ای که دارند، اکثرا به ویژه در سنین بالای 75 سال از چندین بیماری مختلف رنج می برند و به همین دلیل هم انواع داروها را مصرف می کنند و باز به همین دلیل هزینه های زیادی را در بحث تشخیص و درمان بر خانواده ها و در نهایت بر جامعه و سازمان های بیمه گر وارد می کنند، هزینه هایی که به دلیل پیشرفت روزافزون علوم پزشکی در عرصه های تشخیصی و درمانی روز به روز گران تر و زیادتر می شود.

۳- سالمندان باز به دلیل شرایط ویژه این دوران اکثرا از مشکلات شایعی در رنج اند که نمی توان نام بیماری را بر آنها گذارد ولی به هر حال به میزان زیادی بر روی استقلال، روحیه و اعتماد به نفس سالمند اثر می گذارند و در صورت رسیدگی نشده به آنها می توانند موجبات وابستگی هرچه بیشتر سالمندان را فراهم بیاورند.

۴- و از همه مهم تر این که به فرموده پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) یک درهم پیشگیری بهتر و برتر است از یک خروار درمان و اگر همه ما و متولیان امر و به ویژه سالمندان و خانواده های آنان به این حدیث شریف توجه کافی را بنمایند و آن را سرلوحه امور خود قرار دهند تا حدود بسیار زیادی می توان از مشکلات و عواقب و عوارض نامطلوب دوران سالمندی کاست و به تبع آن از تحمیل شدن آن هزینه های گزاف و کمرشکن بر خانواده ها و دولت پیشگیری نمود. هر چند در پاسخ به این پرسش می توان از عواملی مانند تنهایی و انزوای سالمندان، اختلالات روحی و نیز دغدغه های مالی و معیشتی سالمندان هم نام برد که توجه ویژه و فوق العاده تصمیم سازان و سیاست گزاران را طلب می نماید.

۵- و آخرین نکته و باز هم شاید یکی از مهم ترین نکاتی که در این باره می شود از آن یاد کرد این است که نه خود سالمندان و نه سیاست گزاران و نه متولیان امور فرصتی برای جبران کردن اشتباهات در حوزه سالمندان را ندارند، چرا که اگر در حوزه کودک و نوجوان غفلتی صورت بگیرد، هرچند ناروا است ولی هنوز فرصت هایی هست تا اشتباهات جبران شده و ناکارآمدی ها رفع گردد ولی آیا در حوزه سالمندان واقعا چنین فرصت هایی را در اختیار داریم؟ که قطعا پاسخ ما منفی است، پس به عقیده من اگر همین امروز هم برای حل مشکلات سالمندان دست به کار شویم دیر است تا چه رسد به فردا و فرداهای دیگر.